Trauma verwerking

Zowel bij kinderen als volwassenen kunnen emoties onverwachts de hoek om komen, angst, boosheid, onmacht, frustratie. Onverwerkte emoties slaan wij op in ons lichaam. Ons lichaam verkrampt hierdoor waardoor jij een gevoel van spanning of stress kunt ervaren.

Hele oude trauma’s kunnen weer de kop op steken, waarvan jij dacht dat je deze al verwerkt had. Maar juist deze ervaringen staan op jouw harde schijf. Jouw harde schijf is ook jouw rugzak. De vulling van jouw rugzakje bepaalt hoe jij je voelt, gedraagt, reageert, oordeelt en denkt.

Gelukkig is een trauma goed te behandelen en te verwerken, zowel voor kinderen als voor volwassenen voor wie dit tig jaren terug kan gaan. De EMDR behandeling is er hier één van, deze behandeling kan met een aantal sessies al voldoende zijn.

QUOTE: Don’t let the past steal your present!

Waarom ervaren de moeders meer stress en kunnen zij de “Off” knop niet vinden?

Zowel de mannen als de vrouwen worden ongeveer even zwaar belast met de verdeling van betaalde en onbetaalde arbeid. Vrouwen werken minder in een betaalde baan, maar doen meer onbetaald werk in het gezin en huishouden. Mannen en vrouwen hebben beiden evenveel vrije tijd. Alleen ervaren vrouwen deze vrije tijd niet als vrije tijd. En dat zit zo.

Moeders voelen zich op zowel het werk als in het gezin snel tekortschieten

Over het algemeen zijn vrouwen perfectionistisch, ze voelen zich enorm verantwoordelijk en leggen de lat erg hoog. Het is niet snel goed genoeg. Terwijl hun man veel gemakkelijker voor zichzelf kiest. Hij kan wel de boel de boel laten als hij wil ontspannen. Omdat hij voelt dat hij even tijd voor zichzelf nodig heeft, het huishouden komt later wel.

Een vrouw negeert haar eigen behoefte sneller en zal pas kunnen ontspannen als al het werk gedaan is. Wat er in praktijk op neer komt dat zij zich vrijwel nooit kan ontspannen. Zit je eindelijk op de bank een film te kijken, schiet het je te binnen dat je ondertussen net zo goed nog even een was kan vouwen.

Moeders hebben minder vrije tijd voor zichzelf

Als vrouwen vrije tijd hebben, vullen zij hun vrije tijd vaak in met hun kinderen. En voelt deze vrije tijd niet als vrije tijd, maar eerder als ‘beschikbaar zijn’ voor de kinderen. Een potje voetballen met je kinderen is erg leuk, maar toch echt iets anders dan een avondje uit eten met vriendinnen zullen we maar zeggen.

Moeders staan altijd emotioneel ‘aan’

Vrouwen kunnen zich moeilijker ontspannen omdat zij emotioneel nog aan het werk zijn. Ze piekeren vaak of hun kinderen het wel goed doen op school, wat ze kunnen doen om die ruzie van hun kind op te lossen, wat er nog mee moet naar het kinderdagverblijf, of hoe hun kind beter zal gaan luisteren.

Al met al genoeg redenen waarom het moeders moeilijk lukt zich ontspannen te voelen.

In welke van deze drie herken jij jezelf?

Wil je je ook een ontspannen moeder voelen? Met meer tijd en ruimte voor jezelf? Maak een afspraak met onze lifestylecoaches voor een kennismakingsgesprek zodat jij ook weer kan genieten van het moederschap, je werk en alle andere leuke dingen in je leven!

Bron: mamas-coach.nl

Het slechtste schoolvoorbeeld!

Bokito

Maar terug naar dit dagelijkse rampzalige timeframe. Want het lijkt wel alsof de volwassen mensheid het besef van normen, waarden en veiligheid compleet verliest binnen dit kwartier. Door waanzin gedreven komt men als Bokito’s aan op de plaats van bestemming. Waar we ons meest waardevolle bezit blootstellen aan ondoordachte bewegingen. Waar we vanwege ‘tijdsdruk’ onze kinderen uit de auto te kiepen. Ouders rijden te hard, letten niet op en schatten situaties vooraf onvoldoende in. Het gaat wonderbaarlijk vaak nog net goed, maar wat nu als het die ene keer niet goed gaat? Is dat nodig om iedereen wakker te maken. Algemeen vinden bijna alle ouders en met hen ongetwijfeld menig schoolbestuur dat de situatie rondom scholen waar kinderen met de auto worden gebracht zeer onveilig is. Maar we doen er niets aan! Zijn wij zelf dan toch net iets belangrijker?

Ochtend-verplichtingen

Waarom kunnen de ouders niet 15 minuten eerder opstaan, of wellicht een half uur? Het begin van de dag-ritueel door samen te ontbijten en in alle rust richting school te vertrekken. Auto parkeren en met je kind naar het klaslokaal lopen om deze nog een fijne knuffel te geven en een leuke dag te wensen? Of wellicht gewoon samen fietsen in plaats van met de auto? We geven op deze manier het signaal af dat onze kinderen minderwaardig zijn ten opzichte van ons ‘volwassen leven’ vol met allerlei ‘nietszeggende’ ochtend-verplichtingen. Wat gaat iemand eigenlijk doen met die 20 seconden die ‘gewonnen’ zijn door het roekeloze rijgedrag, maar die net zo makkelijk kunnen leiden tot een ongekend ‘verlies’? Waar is het besef dat dit anders moet? En dat dit ook heel makkelijk anders kan? Daar waar wij kinderen in een gevaarlijke omgeving brengen om iets ‘te leren’, schijnen we zelf van deze situatie maar niets te willen leren. Bijzonder toch?

Ochtendstress

Moeten we niet wat met deze ochtendstress? Moeten we niet eens met onze leidinggevenden in gesprek om te bespreken of we iets later kunnen beginnen en een wat kortere lunchpauze houden? Moeten we eens kijken wat we kunnen doen om ons stressniveau aan te pakken, wellicht in overleg en gesteund door het bedrijf waar je werkt? Hebben we last van andere stress-symptomen waar we wat mee moeten?

Willen we niet allemaal weer bezig zijn met waar het om draait? Liefdevol zijn voor onze kinderen? De fijne rituelen van eenvoudig samen zijn en bewust momenten delen?