Verlangen of willen

Een kleine waarschuwing vooraf: er is een groot verschil tussen ‘verlangen’ en ‘willen’. Willen gaat over beperkingen; verlangen of wensen gaat over mogelijkheden.

Vergelijk het met een plantje. Het zaadje is in de grond gestopt. De groei is begonnen. Je laat de levensenergie het werk doen. Gras groeit door er aandacht aan te geven, niet door eraan te trekken.

Hoe formuleer ik dan een wens?

Bij het uitspreken van een wens communiceer je eigenlijk met je innerlijk kind. Het kind begrijpt volwassen taal niet goed en raakt dan in de war. Er zijn daarom een paar gouden regels die je kan toepassen. Deze zijn heel simpel:

Ik-vorm: het verlangen heeft met jou te maken. Volwassenen praten vaak over zichzelf in de je-vorm. Doe dat dus niet.
Tegenwoordige tijd: Maak het verlangen actueel. niet iets van gisteren of van de toekomst. Dat schept afstand.

Positief: je innerlijk kind begrijpt ontkenningen niet. Maak het daarom positief. Let op woorden als ‘geen’ en ‘minder’, die zijn ook negatief. En gebruik ook geen woorden als ‘willen’ en ‘moeten’, die hebben een ontkenning in zichzelf en zijn eigenlijk stress-woorden.

Concreet: je innerlijk kind geeft aan jou waar je om vraagt. Maak het daarom concreet. Hierdoor kun je het als het ware voor je zien.

Bijvoorbeeld:

niet: ‘Ik wil geen stress meer’ maar: ‘ik ben rust’
niet: ‘Ik wil gelukkig worden’ maar: ‘ik ben gelukkig’
niet: ‘ik wil van mijn angst af’ maar: ‘ik vertrouw’
niet: ‘ik wil mijn emoties minder controleren’ maar: ‘ik ben in flow’
niet: ‘ik wil weer gezond worden / stoppen met roken’ maar: ‘ik ben gezond’
niet: ‘Ik moet meer voor mezelf opkomen’ maar: ‘ik ben krachtig